|
|
|
|
Prof. dr Mirko Beljanski
Integrativni prisup u onkologiji
Udruženje za integrativnu medicinu RS u septembru ove godine, u prostorijama Veledrogerije “Krajinalijek” Banjaluka, organizovalo je skup posvećen srpskom naučniku Mirku Beljanskom, pioniru integrativne medicine, kandidatu za Nobelovu nagradu, velikom istraživaču Pasterovog instituta za kancer u Parizu.
|
Mirko Beljanski je rođen 27. marta 1923. godine u srpskoj porodici zemljoradnika u selu Turija kod Novog Sada. Nakon oslobođenja zemlje u Drugom svjetskom ratu odlazi u Francusku - Pariz da studira biološku hemiju. Fakutet je završio za dvije godine i odbranio dvije naučne teze tako savršeno što mu je omogućilo početak rada u tada najpoznatijem francuskom istraživačkom naučnom centru. U periodu od 1958. do 1960. godine, čovjek srpskog porijekla Mirko Beljanski, već poznati doktor molekularne biologije, radio je i sa nobelovcem dr Ochoaom sa univerziteta u Njujorku. Te 1960. godine trebalo je da bude i sam nominovan za Nobelovu nagradu, vezano za pronalazak enzima koji transformiše mikrobe, ali naučna konkurencija učinila je svoje i na perfidan način opstruisala ovaj veliki korak Beljanskog, koji je tom istom svijetu nauke i medicine ostavio više od 130 originalnih naučnih radova i stručnih knjiga. Francuzi su ga nazivali “čovjekom koji mijenja istoriju Francuske”.
Njegova kćerka Silvi Beljanski, koja je završila Pravni fakultet na uglednoj Sorboni u Parizu, odlučila je da , ipak, zakorači u svijet mediicine kako bi nastavila očeva istraživanja u Fondaciji “Dr Mirko Beljanski”. Silvija je danas i predsjednica kompanije Natural Source International Ltd, New York koja se bavi proizvodnjom suplemenata - dodataka ishrani prema recepturi njenog oca. Gošća iz Amerike na skupu u Banjaluci govorila je o temi: Život i rad dr Mirka Beljanskog, osnova kancerogeneze, spoljni faktori, sinergizam Pao pereire i Rauvolfie vomitoriae sa citostaticima u liječenju kancera. Ovaj rad takođe je predstavila i članovima Srpskog udruženja za integrativnu medicinu u saradnji saa Srpskim lekarskim društvom u Beogradu.
Moj otac prof. dr Mirko Beljanski, molekularni biolog, više od pola vijeka bavio se naučnoistraživačkim radom na Institutu za kancer prestižnog Pasterovog instituta u Parizu. Nažalost, iako su ga Francuzi nazivali “čovjekom koji mijenja istoriju Francuske” o njegovom radu u rodnoj Srbiji malo se zna. Na jednom skupu u Americi upoznala sam dr Dunjića (aktuelnog predsjednika Srpskog udruženja za integrativnu medicinu) koji je bio veoma zainteresovan za rad mog oca i tada smo dogovorli saradnju na afirmaciji njegovog lika i djela, ne samo u Srbiji, gdje je rođen, nego i na prostoru nekadašnjih republika bivše Jugoslavije. Tako sam došla i u Banjaluku, Republiku Srpsku, kazala nam je na engleskom jeziku na početku razgovora naša sagovornica s rođenim manirima pariske dame, jer tamo je zaista i rođena. Takođe nam je rekla da, zbog vremena provedenog u naučnoistraživačkim centrima u Francuskoj, otac nije imao kada da je uči svom maternjem - srpskom jeziku, i nastavlja dalje priču u kojoj prepoznajemo otvorenost uma velikana srpske nauke.
Početkom šezdesetih godina dvadesetog vijeka, kada se o tome nije mnogo razmišljalo moj otac je objavio čuvenu teoriju “Nastanka raka” koja je zasnovana na istraživanjima na molekularnom nivou i na saznanjima da polutanti, odnosno ekološki agensi iz našeg okruženja izazivaju promjene u strukturi DNK prouzrokujući stvaranje kancerogenih ćelija. Otrovi iz okoline uslovljavaju širenje DNK lanca i njihovo “lomljenje”. Na to su ukazivali i kancerogeni potencijali DNK koje je otac tada mjerio. Teorija o raku prof. Beljanskog danas je posebno aktuelna i zanimljiva naročito naučnicima koji tragaju za prirodnim lijekom protiv maliginih oboljenja. Većina njih se posljednjih godina zainteresovala za izučavanje sljedećeg koraka koji je napravio moj otac u vezi s pronalaženjem biljaka s molekulima koje imaju antikancerogeno dejstvo. Nakon brojnih eksperimenata on je izdvojio tri biljke čije se dejstvo nedvismisleno potvrdilo. To su: pao pereira, drvo iz tropskih šuma Brazila, raunjolfia vomitoria, koja raste u Africi i ginko biloba koja raste u Aziji. Izdvajajući ekstrakte iz ovih biljaka, moj otac je sastavio recepture za lijekove koji pomažu kod liječenja malignih oboljenja. Danas zajedno sa američkim molekularnim biolozima koji rade u Fondaciji “Dr Mirko Beljanski” i sa naučnicima sa prestižnog Kolumbija univerziteta u Americi pokušavamo proizvesti ovakve preparate i za poboljšanje kvaliteta života pacijenata oboljelih od drugih vrsta karcinoma, (osim karcinoma dojke, prostate), dakle, i karcinoma jajnika, debelog crijeva, podsjeća Silvi Beljanski.
Prema riječima naše sagovornice, jedan od mnogobrojnih koji su se uspješno liječili biljnim preparatima prof Beljanskog je i francuski predsjednik Fransoa Miteran. Iako se prije nego što se kandidovao za drugi mandat u Francuskoj javno govorilo da je Miteran obolio od raka prostate, francuska opozicija je bila iznenađena njegovom odlukom da se ponovo kandiduje. Ubrzo se saznalo i da koristi biljne preparate mog oca pa su ga nazivali Srbinom koji mijenja istoriju Francuske. Poslije smrti predsjednika Miterana počele su mnoge optužbe na očev račun te mu je bio zabranjen rad. Iako je bio doktor nauka iz oblasti molekularne biologije sumnjičili su ga čak i za nadriljekarstvo priča nam njegova kćerka Silvi Beljanski. S obzirom na to da je otac umro 1998. godine mojoj majci Moniki, koja je takođe molekularni biolog, i meni ostalo je u obavezi da branimo očevu čast i ugled. Pravni početak je bio u Strazburu kada je tamnošnji Sud za ljudska prava u sporu “Beljanski protiv države Francuske” presudio da u radu mog oca, osim bogatog i značajnog naučnoistraživačkog rada, ne postoji nijedan element nadriljekarstva, s ponosom danas govori njegova kćerka s kojom je i nama iz časopisa Medici.com bila čast razgovarati.
Silvi Bellanski kaže da je do sada uspjela da ispuni prvi dio očevog zavjeta, jer je, u međuvremenu, u Njujorku osnovala Fondaciju “Dr Mirko Beljanski” koja je nastavila istraživanje biljaka koje bi mogle pomoći u liječenju raka, a kompanija Natural Source International, čija je predsjednica, proizvodi takve biljne dodatke ishrani. Drugi dio očevog zavjeta trebalo bi da ostvari u njegovoj rodnoj Srbiji jer, kako kaže, otac je mnogo radio i nije imao vremena za putovanja i posjete. Zbog toga mu je bila želja da fondacija sarađuje sa srpskim ljekarima i istraživačima, što će ona pokušati da ostvari putem Udruženja za integrativnu medicinu Srbije, ali i Republike Srpske i Slovenije.
U ovom kontekstu docent dr Momir Dunjić, aktuelni predsjednik Srpskog Udruženja za integrativnu medicinu i član Research Committee Socicty for integrativ Oncology USA, objašnjava zašto se smatra da će integrativna medicina biti medicina 21. vijeka i kakvo je njeno mjesto i uloga u savremenoj medicini Evrope i Amerike.
Integrativna medicina je novi pravac u medicini koji je nastao kao odgovor na limite, prije svega alopatske medicine, ali i grana komplementarne i alternativne medicine pojedinačno. Ona uključuje upotrebu najboljih mogućih dijagnostičkih procedura i tretmana naučne, alopatske medicine u kombinaciji s najboljim metodama iz komplementarne i alternativne medicine koje su bazirane na individualnim potrebama pacijenta. Integrativna medicina, dakle, spaja oba medicinska sistema prilagođavajući ih individui koristeći najsigurniji, najmanje invazivan i najekonomičniji pristup objedinjujući ih u holističko razumijevanje individue. Naučna saznanja iz oblasti fundamentalnih istraživanja molekularne biologije, kvantne fizike i fizičke hemije primijenjena u dijagnostici i terapiji integrativne medicine pokazuju da je prošlo vrijeme ekskluziviteta naučne - dogmatske medicine i da ove tri naučne discipline postaju temelj medicine 21. vijeka. Integrativna medicina je danas obavezan predmet na osam univerziteta u Holandiji, u Velikoj Britaniji su već organizovali i master studije, dok u Kijevu i Pragu postoje fakulteti neortodoksne medicine, kaže docent dr Dunjić. On takođe podsjeća da je Udruženje za integrativnu medicinu Srbije održalo tri seminara za osnovnu edukaciju tri stotine ljekara, stomatologa i farmaceuta. Ovi obrazovni programi iz biorezonantne dijagnostike, magnetne terapije, kvantne medicine, osnova akupunkture, nutricije i fitoterapije održani su u Beogradu, Sremskoj i Kosovskoj Mitrovici. U planu je da se ovakva vrsta obuke sprovede i u Republici Srpskoj koja ima već osnovano Republičko udruženje za integrativnu medicinu. Naš sagovornik kaže da je metoda Bi-digital-O-ring testa (BDORT) jedna od najznačajnijih u integrativnoj medicini. Njen autor je Japanac dr Yoshiaki Omura. Ova metoda pomenutog testa zasnovana je na učenju Tesle i Pupina o rezonanci pa ga stoga nazivaju i biorezonantni test. Ovom metodom se na jednom mjestu u vremenu od 30-60 minuta mogu dobiti informacije o stanju zdravlja svih organa, sa dijagnozom aktivnih procesa u organizmu kao i uzroka tih procesa, što je posebno važno za nedostupna mjesta kao što je centralni nervni sistem. Posebno treba naglasiti značaj ovog testa u prevenciji malignih oboljenja, gdje se mnogo prije, za razliku od dosadašnjih metoda, mogu otkriti onkogeni protein Integrin i Onkogen AB2, kao i oštećenja pankreasa kod šećerne bolesti prije pojave prvih simptoma. Zbog svoje preciznosti i ekonomičnosti ova metoda je izuzetno pogodna kod masovnih SKRINING pregleda.
Na kraju pitali smo našeg sagovornika iz Beograda docenta dr Momira Dunjića kako objašnjava nedavno objavljenu informaciju Svjetske zdravstvene organizacije o karcinogenom dejstvu mobilnih telefona.
U Srbiji radimo mnogo na problemu elektromagnetnog zračenja Prištinski medicinski fakultet zajedno sa niškim i novosadskim kao i Institutom zaštite na radu u Nišu rade na projektu vezanom za mobilne telefone i bazne stanice. Pokušaćemo da damo neki svoj doprinos i naučnim putem pokažemo koji su to njihovi štetni efekti, ali i način kako da se zaštitimo od njih. Danas je evidentan porast hroničnih oboljenja upravo od 1990. godine, koji se poklapa s rastom broja mobilnih telefona u upotrebi. Danas je čovek izložen drugoj vrsti toksina iz spoljašnje sredine tzv. elektromagnetnom smogu. U Engleskoj vlada je preporučila da se deci ispod 18 godina života ne prodaju mobilni telefoni. A mi smo srećni kad detetu, čim krene u prvi razred osnovne škole, kupimo mobilni telefon. Mi definitivno ne možemo da izbegnemo ovo savremeno doba, ali moramo da naučimo kako da u njemu živimo. Tu medicina svakako treba dati svoj doprinos, ali i telekomunikacione kompanije koje proizvode takvu opremu, odnosno mobilne telfone. One treba da finansiraju istraživanja, jer je sada reč o ekološkoj zaštiti. Lično sam razgovarao s predstavnicima nekih od takvih telekomunikacionih kompanija. Jednostavno su mi rekli: Mi verujemo da to nije štetno i ne želimo o tome da pričamo. Verovatno će poslednje upozorenje SZO-a da mobilni telefoni emituju štetno zračenje koje uzrokuje rak promeniti i njihova razmišljanja, jer svi zajedno treba da delujemo u pravcu bezbedne i sigurne budućnosti naše dece.
Anđa S. Ilić
|
|
|
|
|
|
