|
Navigacija: Pocetna
|
|
Radiotalasi - liječenje polnih bradavica |
Posljednjih desetak godina u ginekološkoj patologiji sve je veća učestalost promjena izazvanih humanim papiloma virus (HPV) infekcijama. HPV spadaju u DNK viruse-papovaviridae. Predstavljaju prototip za DNK onkogenezu.
Morfološke promjene koje izaziva infekcija s HPV manifestuju se kao kondilomi u ravnoj ili šiljastoj - egzofitičnoj formi (Condyloma planum, C.acuminatum - polne šiljate i zaravnjene bradavice). Ravna forma na cerviksu je ranije klasifikovana kao blaga ili umjerena displazija. HPV izaziva, takođe, i kožne bradavice (verruca vulgaris) kao i laringealne papilome.
Najčešće se susreću u polno aktivnih osoba oba pola i to kod žena na stidnici, čmaru, međici, rodnici i grliću maternice a kod muškarca na penisu. Bolest je visoko kontagiozna pa nakon polnog odnosa oboli 60% partnera. Bolest se širi autoinokulacijom-dodirom. Nije rijetka ni nespolna transmisija. Inkubacija traje 10 dana do 6 mjeseci.
HPV imaju nespornu ulogu u nastanku CIN-a (Cervikalna intraepitelna neoplazija) i invazivnog raka grlića kod žena. Nemaju svi HPV onkogeno djelovanje već određeni tipovi. Otkriveno je više od 100 podtipova HPV, ali je samo dvadesetak povezano sa lezijama anogenitalne regije. Visoko rizični tipovi HPV su 16,18 i 45, umjereno rizični 31, 33 i 35 a nisko rizični HPV 6,11 42-44. Ipak, mali procenat žena inficiranih visokorizičnim HPV razvije karcinom jer su potrebni i drugi činioci, prije svega imunološki (odbrambeni). Infekcija HPV znači 15,6 puta veći rizik od razvoja karcinoma grlića nego u opštoj populaciji.
DNK sekvence HPV se nalaze u ćelijama cervikalnog epitela oko 2,2% žena. HPV su izolovani kod 80-90% skvamoznog karcinoma grlića maternice.
Trudnoća pospješuje rast i širenje genitalnih bradavica koje mogu otežati porođaj i izazvati infekciju novorođenčeta u toku porođaja - laringealna papilomatoza nakon 1 - 6 mj. i kasnije, kao i genitalne bradavice novorođenčeta. Jedini način da se izbjegne infekcija novorođenčeta bila bi primjena carskog reza ali se za sada to ne savjetuje.
Promjene se dijagnostikuju kliničkim pregledom, a ravni kondilomi se često mogu vidjeti samo kolposkopski (pregled pod uveličanjem). Sumnju na HPV infekciju čine i određeni PAPA i histološki nalazi - koilocitoza (karakteristična za ove promjene - izražena perinuklearna vakuolizacija), diskeratoza, hiper i parakeratoza. Zbog sličnosti sa početnim zloćudnim promjenama ponekad je potrebna i ciljana biopsija kao i tipizacija HPV a zbog sličnosti papilomata lata (izraštaji u II stadijumu sifilisa) ponekad je potrebno izvršiti serološki pregled na sifilis, kao i zbog česte udruženosti seksualno prenosivih bolesti (Trichomonas, Chlamidia, Micoplasma, Gonokok - dokazivanje mikrobiološkim brisevima).
Infekcija HPV obično nije trajna i često dolazi do spontanog nestajanja virusa bez razvoja bolesti. Pušenje, upotreba kontraceptiva, infekcije drugim seksualno prenosivim bolestima, promiskuitetno ponašanje i stanje ishranjenosti su činioci koji mogu uticati na razvoj bolesti. Subjektivne smetnje su u vidu iscjetka kao posljedica cervicitisa ili kolpitisa kao i kontaktno krvarenje (nakon odnosa ili pri pregledu). Pečenje, bol, preosjetljivost u predjelu introitusa (ulaza) vagine su, takođe, prisutni simptomi ali većina (oko 75%) pacijenata ima asimptomatsku bolest. Prevencija HPV infekcije bi bila u korištenju prezervativa i izbjegavanju sumnjivih seksualnih odnosa.
LIJEČENJE
Metode liječenja promjena izazvanih HPV se mogu podijeliti na: hemijske hirurške i imunostimulatorne.
Najčešća hemijska sredstva su podofilin, trihlorsirćetna kiselina, 5-Fluoruracil, antivirusni lijekovi. Hirurške metode su hladna hirurgija (kireta, makaze, skalpel), elektrokauter, krioterapija (zamrzavanje), laser i radiotalasi. Interferon, autogena vakcina i retinoidi se koriste u imunoterapiji.
Prema postojećim referencama uspješnost radiotalasa je do 99% što ih čini metodom izbora u terapiji. Kod ponovnog javljanja češće se radi o recidivu (zaostaloj promjeni), reinfekciji (ponovnom kontaktu) ili zaostaloj inkubaciji. Prednosti metoda su nježan, astramutski metod (anestezija u vidu kreme ili lokalna infiltraciona), sterilnost operacionog polja, manji bol otok i infekcija, minimalno krvarenje, jednokratni tretman, brže zarastanje bez stvaranja ožiljaka, minimalna laterarna destrukcija - ne ometa PHD odstranjenih uzoraka, mogućnost tretiranja trudnica. Obavezan je pregled partnera i istovremeno liječenje. Kontraindikacije su: pejsmejker, epilepsija, a oprez kod poremećaja krvarenja (za veće promjene), dijabetesa, alergije na lijekove, antiseptike i anestetike, prisustva stranih metalnih tijela u organizmu.
Radio talasi su, takođe, efikasni u terapiji kožnih bradavica (Verrucae vulgaris), Mullusca (virusne promjene slične bradavicama), keratoza, fibroma - benigni tumori vezivnog tkiva koji često vise na peteljci ("visuljci"), angioma-hiperplazije krvnih sudova, proširenih kapilara i mladeža (Naevus), uz obavezan patohistološki pregled. |
|
|
|
|
|
