O potrebi reforme u zdravstvenom sektoru govori se gotovo deset godina. O tome su urađene strategije, projekti, vizije, međutim, sve je uglavnom ostajalo na papiru. Od prošle godine, napokon, počelo se sa reformom. Da li je taj početak bio uslovljen sticanjem «povoljnih» okolnosti, ili dolaskom ljudi koji imaju hrabrosti da se suoče sa izazovima i potresima koje sa sobom nosi svako mijenjanje starog i uspostavljanje novog, nije najvažnije pitanje. Najvažnije je da reformu provode oni koji poznaju sistem i njegove slabe tačke i da imaju jasnu viziju o tome šta se želi postići. Ako je u prošloj godini, kada se krenulo sa reformom, i bilo sumnji u to da će ona stati pred prvom ozbiljnijom preprekom, najavljene promjene na početku ove godine govore da je proces reforme zaista počeo i da ga više nije moguće zaustaviti. Brojni su primjeri koji potvrđuju ovu konstataciju, a od njih izdvajamo razdvajanje privatne i javne prakse, ne toliko zbog važnosti tog čina za suštinu reformskih promjena, koliko zbog toga što je upravo to bila ona kritična tačka na kojoj su svi raniji pokušaji bili zaustavljeni.

U prostorijama Hemofarma u Vršcu, prvog februara ove godine potpisan je Ugovor o poslovnoj saradnji između Udruženja kardiologa Republike Srpske i Hemofarma, odnosno HemofarmcardioLogice. Ugovor su potpisali Vladimir Babić, izvršni potpredsednik za marketing i prodaju i prim. dr Milenko Krneta, predsednik Udruženja kardiologa Republike Srpske.

Bijeljina je potpuno ravničarski grad, smešten na jugozapadnom završetku ravne Semberije, na mestu gde su se nekada a i danas ukrštali putevi između istoka i zapada. Omeđena sa istočne strane levom obalom Drine, sa severne, njenu granicu čini reka Sava, dok se sa jugozapada prostire do pobrđa podmajevičkog kraja. Opština Bijeljina prostire se na oko 734 kvadratna kilometra, ima 60 naseljenih mesta sa 49 katastarskih opština i oko 150 000 stanovnika koji u njima žive. Sam grad ima 65 000 stanovnika i drugi je po veličini grad u Republici Srpskoj.

Na severozapadu Republike Srpske, na površini od 762 kvadratna kilometra, prostire se Gradiška, opština sa oko 62 000 stanovnika. Satkana je od nizijskog dela Lijevča polja, od pobrđa severnog dela Potkozarja i manjeg planinskog dela Kozare i Prosare. Svojim severnim delom, dužinom od 57,6 km, naslanja se na desnu obalu reke Save koja je državna granica sa Republikom Hrvatskom. Omeđena je teritorijama opština Kozarske Dubice sa zapada, Prijedora sa jugozapada, Banjaluke i Laktaša sa juga, a sa istoka među zatvara opština Srbac. Pripada severnom delu Banjalučke regije, površinski i populaciono najveće, a ekonomski najrazvijenije regije u RS, što ukazuje na veoma značajan geopolitički, geografski i saobraćajni položaj Gradiške opštine. Od 64 opštine u RS, ona je sedma po površini a peta po broju stanovnika. Gradiška je locirana na nadmorskoj visini od 92m. Geografski položaj, umerena kontinentalna klima, veliko šumsko bogatstvo Kozare i Prosare, plodno Lijevče polje i druge pogodnosti uticale su na razvoj poljoprivredne proizvodnje, prehrambene i drvne industrije, ali i drugih privrednih grana.